บ้าน / ข่าว / ข่าวอุตสาหกรรม / Come With vs Chain Fall: เครื่องมือดึงหรือยกงาน
สำหรับการยกเหนือศีรษะ ให้ใช้โซ่ตก สำหรับการดึงในแนวนอน การตึง หรือการวางตำแหน่งระยะเคลื่อนที่สั้น ให้ใช้ come along เครื่องมือทั้งสองนี้แก้ปัญหาการควบคุมโหลดที่แตกต่างกัน และการปฏิบัติต่อทั้งสองแบบว่าใช้แทนกันได้คือจุดเริ่มต้นของข้อผิดพลาดที่มีค่าใช้จ่ายสูงและเป็นอันตราย
บรรทัดล่าง: โซ่ตกเป็นอุปกรณ์ยกที่มีเบรกรับน้ำหนักและเส้นทางรับน้ำหนักในแนวตั้ง Come With คืออุปกรณ์ดึง ซึ่งมักเป็นคันโยก ซึ่งออกแบบมาเพื่อเคลื่อนย้ายสิ่งของไปตามพื้นดินหรือใช้แรงตึง ตรวจสอบแผ่นพิกัด เบรก และพุกก่อนที่เครื่องมือจะออกจากชั้นวาง
การใช้คำว่า “มาเลย” อย่างหลวมๆ ทำให้เกิดความสับสนอย่างมาก ในโรงงานบางแห่ง คำนี้หมายถึงรอกคานที่มีความสามารถในการยกที่กำหนด อีกนัยหนึ่งหมายถึงเครื่องดึงสายเคเบิลพร้อมตะขอและเฟืองวงล้อ ซึ่งไม่ได้กำหนดไว้สำหรับการยกเหนือศีรษะโดยอัตโนมัติ ความแตกต่างดังกล่าวมีความสำคัญมากกว่าความสามารถเพียงอย่างเดียว
โซ่ตกหรือที่เรียกว่ารอกโซ่แบบแมนนวลหรือบล็อกโซ่ จะใช้โซ่มือ โซ่โหลด รางเกียร์ และเบรกโหลด การดึงโซ่มือจะทำให้ภาระเพิ่มขึ้น การปล่อยโซ่มือให้เบรกค้างไว้ สร้างมาสำหรับการยกในแนวดิ่ง โดยมีความสามารถในการยกโดยทั่วไปตั้งแต่ 0.5 ตันถึง 20 ตัน และความสูงในการยกตั้งแต่ประมาณ 1 ม. ถึง 30 ม. ห่วงโซ่การบรรทุก ตะขอ และเบรกเป็นส่วนที่กำหนดว่าจะควบคุมลิฟต์ได้หรือไม่
โซ่ยกเหนือศีรษะโลหะผสมที่ผ่านการอบร้อนเกรด 80 โซ่เกรด 80 ที่ผ่านการทดสอบแล้วว่ารับน้ำหนักบรรทุกสำหรับรอก เครน และชุดสลิง โดยมีน้ำหนักการทำงานที่กำหนดและเป็นไปตามมาตรฐานการยกเหนือศีรษะ ดูผลิตภัณฑ์ → มาพร้อมใช้คันโยก วงล้อ และดรัมหรือโซ่เพื่อดึงทีละน้อย รอกคานทั่วไปมีน้ำหนักตั้งแต่ 0.75 ตันถึง 6 ตัน และมีประโยชน์สำหรับการดึงน้ำหนักไปตามพื้น การจัดแนวเครื่องจักร หรือการตึงสายพาน ตัวดึงสายเคเบิลอาจดูคล้ายกันแต่อาจไม่มีอัตราการยกเลย หากฉลากไม่ได้ระบุระดับการยกและมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับ อย่าใช้ฉลากนั้นเหนือศีรษะ
เหมาะที่สุดสำหรับลิฟต์แนวตั้ง การรองรับน้ำหนักที่ความสูง และการลดระดับลงอย่างนุ่มนวล เบรกโหลดและสภาพของห่วงโซ่โหลดเป็นศูนย์กลางในการใช้งานอย่างปลอดภัย
เหมาะที่สุดสำหรับการดึงในแนวนอน การดึงแรงตึง และการเคลื่อนที่ระยะสั้น คันโยกให้การควบคุม แต่เครื่องมือนี้ไม่สามารถใช้ทดแทนรอกที่ได้รับการจัดอันดับเมื่อต้องยกน้ำหนักไว้เหนือศีรษะ
ตะขอที่ไม่มีสลัก พุกเสียหาย โซ่สึกหรอ เบรกเปื้อน และโหลดด้านข้างทำให้เกิดปัญหากับเครื่องมือทั้งสอง ตรวจสอบจุดสิ้นสุดก่อนกลไก
ราคาซื้อไม่ใช่ต้นทุนหลัก ตัวชี้วัดที่ซ่อนอยู่ ได้แก่ ผลการตรวจสอบ ความน่าเชื่อถือของเบรก การสึกหรอของโซ่ และข้อผิดพลาดของผู้ปฏิบัติงาน ในตัวอย่างการตรวจสอบของร้านค้า การค้นพบที่พบบ่อยที่สุดจะคลัสเตอร์ที่แตกต่างกันสำหรับเครื่องมือทั้งสอง: การตกของโซ่มีแนวโน้มที่จะแสดงการสึกหรอของโซ่โหลดและความเสียหายของตะขอ ในขณะที่การค้นพบที่เกิดขึ้นมักจะแสดงให้เห็นการลื่นของเบรก ปัญหาของอุ้งเท้า และความเสียหายของเชือกหรือโซ่จากงานดึงที่สกปรก
การค้นพบเหล่านี้เปลี่ยนแปลงต้นทุนที่แท้จริงของการเป็นเจ้าของ การตกของโซ่พร้อมกับโซ่รับน้ำหนักที่สึกหรออาจทำให้การตรวจสอบล้มเหลวเป็นเวลานานก่อนที่กระปุกเกียร์จะเสื่อมสภาพ การใช้กรวดและน้ำร่วมกับกรวดอาจทำให้สูญเสียการยึดเกาะเบรกในขณะที่ตัวถังยังดูใช้งานได้ดี ทริกเกอร์ของร้านค้าทั่วไปคือการยืดตัวของโซ่ 1.5% หรือการสึกหรอของข้อต่อ 10% แต่ขีดจำกัดการทิ้งของผู้ผลิตรอกจะควบคุมเสมอ ลิฟต์ที่เพิ่มขึ้นทุกเมตรจะเพิ่มการเดินทางด้วยโซ่มือ และน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นทุกๆ ตันจะทำให้ผู้ปฏิบัติงานต้องออกแรงมากขึ้น
การแบ่งด้านล่างเป็นมุมมองการวางแผนที่บ่งชี้ของการดึงและการยกแบบแมนนวลในการดำเนินงานที่ต้องมีการบำรุงรักษาสูง ไม่ใช่สถิติของตลาด ช่วยอธิบายว่าทำไมเครื่องมือทั้งสองจึงอยู่ในเปลเดียวกัน แม้ว่าในทางเทคนิคแล้วอันหนึ่งจะเป็นรอกและอีกอันเป็นตัวดึงก็ตาม
ในการบำรุงรักษา การเข้ามามักเป็นทางเลือกที่ดีกว่าในการจัดตำแหน่งมอเตอร์ การดึงเพลา หรือการตึงสายพาน การตกของโซ่เป็นทางเลือกที่ดีกว่าในการยกปั๊มหรือยึดส่วนประกอบในขณะที่ขันน็อต ในการก่อสร้างและการประกอบ โซ่ตกจะยังคงอยู่กับงานเหนือศีรษะ มาพร้อมกับการจัดการและการวางตำแหน่ง ในการผลิต รูปแบบเดียวกันจะเกิดขึ้นซ้ำๆ: การดึงและการตึงที่ด้านหนึ่ง การยกแนวตั้งแบบควบคุมที่อีกด้านหนึ่ง
ใช้ลำดับนี้ก่อนที่จะซื้อ เช่า หรือมอบหมายเครื่องมืออย่างใดอย่างหนึ่ง มันทำให้การตัดสินใจผูกติดอยู่กับเส้นทางการบรรทุกมากกว่าที่จะติดเป็นนิสัย
หากภาระต้องเพิ่มขึ้นและคงอยู่ ให้เริ่มต้นด้วยการตกโซ่ หากสิ่งของต้องเคลื่อนที่ในแนวนอนหรือต้องรับแรงตึง ให้เริ่มต้นด้วยการมาด้วย
มองหาความจุที่ทำเครื่องหมายไว้ ระดับการยก และมาตรฐานที่เกี่ยวข้อง สำหรับรอกคันโยก ให้ตรวจสอบ ASME B30.21; สำหรับรอกเหนือศีรษะ ให้ตรวจสอบ ASME B30.16
ตรวจสอบคอตะขอ จุดยึด ห่วง และสลิง เครื่องมือพิกัดที่ติดอยู่กับพุกที่ไม่มีพิกัดยังคงเป็นการยกที่ไม่มีพิกัด
ตรวจสอบสลักขอเกี่ยว การทำงานของเบรก การสึกหรอของโซ่ ความเสียหายของเชือก และการยึดของอุ้งเท้า ถอดเครื่องมือที่มีตะขอร้าวหรือเบรกหลุดออก
อย่าใส่โซ่ตกด้านข้าง เว้นแต่ผู้ผลิตจะอนุญาต อย่าใช้เครื่องมือดึงสำหรับการยกเหนือศีรษะ เว้นแต่จะได้รับการจัดอันดับสำหรับหน้าที่นั้น
สลิงโซ่โลหะผสมสี่ขาพร้อมตะขอเปิดแบบฟอร์จ ขาเกรด 80 ที่มีความยาวเท่ากันและขอเกี่ยวแบบฟอร์จจะกระจายโหลดแบบหลายจุด พร้อมชุดประกอบที่ผ่านการทดสอบแล้ว ความจุที่กำหนด และความสามารถในการตรวจสอบย้อนกลับสำหรับเสื้อผ้าที่มีน้ำหนักมาก ดูผลิตภัณฑ์ → อาร์กิวเมนต์ ROI นั้นเรียบง่าย: ตัวเลือกที่มีต้นทุนต่ำที่สุดคือเครื่องมือที่ตรงกับงานและผ่านการตรวจสอบ อุปกรณ์ราคาถูกที่ใช้สำหรับการยกเหนือศีรษะไม่ได้ช่วยประหยัด เป็นลิฟต์ที่ไม่ได้รับการจัดอันดับซึ่งมีเส้นทางความล้มเหลวซ่อนอยู่ โซ่ตกโดยมีความสูงในการยกหรือโครงตะขอไม่ถูกต้อง ทำให้เกิดปัญหาเดียวกันในรูปแบบที่แตกต่างกัน
ถือว่าการตรวจสอบเป็นงานที่กำหนดเวลาไว้ ไม่ใช่การตอบสนองต่อความล้มเหลว โซ่หลุดและเข้ามาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่สกปรกและวุ่นวาย ดังนั้นขั้นตอนการตรวจสอบควรเป็นไปตามรูปแบบความล้มเหลวของเครื่องมือแต่ละชิ้น
สำหรับรายการตรวจสอบขีดจำกัดการสึกหรอที่ละเอียดยิ่งขึ้น โปรดดูของเรา คู่มือการตรวจสอบสลิงโซ่ . หากคุณระบุโซ่ ตะขอ หรือสลิงสำหรับเปลี่ยนสำหรับงานดึงหรือยก ติดต่อทีมงานของเรา .
